Babacığım O Mübarek Elini Öpeyim. (Şehit Çocuğunun Babalar Günü.)

Öyle bir zamanda bırakıp gittin ki bizi.
Arayıp sormadın bile.
Hayal meyal hatırlıyorum güzel yüzünü.
4-5 yaşlarında var yoktum. Her kez akşam olunca babasını karşılardı
kapılarda.
Ablam la ben camın önünde beklerdik gelmeyen babamızı.

Anlatırdı çocuklar okulda babam bize yardım etti. Beraber ödevlerimizi
yaptık hafta sonu gezmeye gideceğiz. Ya da babamız bize çok kızdı
derlerdi. Yoktu ki babamız bize kızsın.
Sevemez olmuştum bayramları seyranları. Baba olmayınca bir anlamı yok
ki. Sabah erken kalkmaya güzel giyinmeye hem saten bir annem vardı el
öpülecek. Olsa idin birde sen. Her bayramda bir balon isterdim. Başka
da hiçbir şey.

Bak baba karnemi de aldım. 5.sınıfa geçtim hem de takdirle. Öğretmenim
de bir kalem hediye etti. En güzel en içten duygularını bu kalemle
yazarsın diye. Senden başka kimsem yok ki duygularımı yazacağım.
Anne'me ablama zaten söylüyorum.

Her gün şehitliğin önünden geçiyorum okula giderken. Bu babalar
gününde bari gel hiç olmazsa rüyama. O mübarek elini öpeyim.
BABALAR GÜNÜN KUTLU OLSUN...

16-06-2010

Yılmaz Barıtlı