Sensizliğe bürünüp düşerim sokaklara
Boşluğa düşüp ölmek isterim gidişinle
Acı sadece can yakar çare olmaz yokluğuna
Ağlarım çaresiz titrek hıçkırıklarla

Yanaktan yaş süzülürken silmeye kıyamam sendendir diye
Vurulurum gözlerine, ölmek için aşkla
Bazen öldüğümüde sanırım aslında
İyice yakar çekmez son nefesi ciğerden gülüp geçer oda

Dalından koparılan ilk gül için nasıl ağıt yakıldıysa
Öyle yalvarırım sevdayla kanatlanan sana
Kurut kendini dök yapraklarınıda efsane ol bu canda
Seni ansın diye bu kalp her vuruluşunda

Sana inat yüreği çıkarıpta yerinden
Gömmek var aslında kara toprağa
Öl be sevda öl öl diye dua edipte ıslatmak var toprağı gözyaşıyla
Ha sen ölmüşsün ha ben derim sonra ne farkeder,
Ya bizden sonra aşk gene yaşarsa,